على ربانى گلپايگانى

124

درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )

توفرت على نقله و حراسته . . . فكيف يجوز أن يكون مغيّرا او منقوصا مع العناية الصادقة و الضبط الشديد » . « 1 » البته بر نفى تحريف قرآن دلايل ديگرى نيز اقامه شده است كه نقل آنها در اين مجال نمىگنجد . مطلب دوم اين است كه قايلان به تحريف قرآن ( تحريف به كاهش ) به برخى از روايات استدلال كرده‌اند كه ظاهرا بر چنين مطلبى دلالت مىكند . پاسخ اين است كه اين روايات يا از نظر سند اعتبار ندارند و نمىتوان به آن‌ها استدلال كرد ، يا جعلى و ساختگى بودن آن‌ها آشكار است . اگر احياناً روايات درستى نيز در اين‌باره وجود داشته باشد ، قابل تأويل و توجيه مىباشد ، و آن اين‌كه ناظر به تحريف معنوى در آن است نه تحريف لفظى . اين حقيقت كه ديدگاه اكثريت قاطع شيعه ، بر مصون ماندن قرآن كريم از هرگونه كاهش و افزايشى است را ، برخى از محققان اهل سنّت دريافته و دامن مذهب شيعه را از اتهام اعتقاد به تحريف منزّه دانسته‌اند . چنان‌كه شيخ رحمت الله هندى مؤلف كتاب ارزشمند و معروف « اظهار الحق » گفته است : « قرآن كريم از نظر اكثر علماى شيعه اماميه از هرگونه تغيير و تبديل محفوظ مانده است ، و قول كسانى كه قايل به تحريف به كاهش در قرآن مىباشند ، را مردود مىدانند » . « 2 » شيخ محمد ، محمد مدنى از اساتيد الازهر نيز در اين‌باره گفته است :

--> ( 1 ) . مجمع البيان ، ص 15 ، پنجم از مباحث مقدّماتى . ( 2 ) . الفصول المهمة : ص 175 .